CHILD HAROLD

March 30, 2008

Θέλοντας να ξεφύγει από την εποχή του
Έφτασε στο βυθό της

1989

Advertisements

DIES IRAE, DIES POESIS

March 23, 2008

Αυτός που ε ί δ ε και δεν έφυγε και κάηκε
Κι ακόμα καίγεται ο Iσχυρός μες στους καιρούς
Το πνεύμα του Ορφέα στις μεταμορφώσεις του
Το πνεύμα του Οδυσσέα στις επιστροφές του
Αυτός εκείνος τωρινός, μη-τωρινός
Ο εντοπισμένος μες στον λάκκο των λεόντων
Ο που τα πάθη μετατρέπει σ’ευλογία
Ο που τον χρόνο μετατρέπει σ’αχρονία
Ο που τη γνώση και αγάπη τις νογάει ένα πράγμα
Που με το ίδιο βλέμμα ορά το ένα και τα πάντα
Αυτός ο Ισχυρός μες στους καιρούς
Μονάχα την ημέρα εκείνη
Τότε θα δικαιωθεί ο Ποιητής
Ημέρα οργής η ημέρα εκείνη
Άγγελος ο Εξολοθρευτής στην έσχατη μορφή του
Διατρέχοντας αντίστροφα τον χρόνο
Ξεσηκώνοντας τα κρύφια πλάσματα ‘πό τις σπηλιές
Ρημάζοντας όλες τις κλίμακες γιατί
Κάθε κλίμακα δεν είναι παρά ένα κτίσμα αποτρόπαιο
Ημέρα οργής η ημέρα εκείνη
Οι εσχατιές του νου θα γίνουν ήλιοι εσωτερικοί
Το Πνεύμα θ’ανατείλει όπως εκείνο απαιτεί !
Και θα γίνει έτσι
Μονάχα την ημέρα εκείνη
Τότε θα δικαιωθεί ο Ποιητής
Ο τερπικέραυνος ο ελευθερωτής και ελευθερωμένος
Ο προειρημμένος κι έτοιμος αμετακλήτως
Να ζητήσει και να πραγματώσει το Αδύνατον
Η σοφία των καιρών πεπυκνωμένη σ’ένα μόριο χρόνου!
Και ο Χρόνος πια θα παραδώσει εξουσία
Μονάχα την ημέρα εκείνη
Ημέρα οργής η ημέρα εκείνη
Θ’ανέλθει γρήγορα ο Πυθμένας των Παιδιών
Ο δικός σου τόπος ερωμένη Aιωνιότητα εσύ!

Ημέρα οργής η ημέρα εκείνη

Αυτός ο Ισχυρός μες στους καιρούς
Αυτός που ε ί δ ε και δεν έφυγε και κάηκε
Κι ακόμα καίγεται μες στους καιρούς

1991


ΑΙΩΝΟΠΑΓΙΔΑ

March 16, 2008

Το πλάσμα
Ετοιμόγεννο
Ξηλώνει τις ραφές
της νύχτας
Βγαίνει στο φως
Το πλάσμα
Είναι ήδη μπροστά μας
Ξεστομίζοντας ακατονόμαστα
Πράττοντας ανομολόγητα
Το πλάσμα
Ουρλιάζει υστερικά
Ρημάζοντας τα πάντα γύρω του
Καθώς τραβά απ’το κορμί του
Τις ανυπόφορες σφήνες
Όλα τ’αδιαίρετα υπόλοιπα
του παρελθόντος του
Το πλάσμα
Κατρακυλάει
Με δίχως ελπίδα ελπίζοντας
Ετοιμόγεννο
Ετοιμόρροπο

1988


March 11, 2008

ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ

π α ρ ο υ σ ι ά ζ ε ι

6
ν έ ε ς  π ο ι η τ ι κ έ ς  φ ω ν έ ς  τ η ς  Π ά τ ρ α ς
Όσοι γράφουν κι εκδίδουν ποίηση προσβλέπουν σε μελλοντικούς υπεύθυνους αναγνώστες. Αν αυτό πραγματοποιείται, αποτιμάται η ποιότητα της ποίησης και ενθαρρύνεται η ανάπτυξή της.
Στην Πάτρα -σ’αυτό το χώρο- γίνονται προσπάθειες. Το Συμπόσιο Ποίησης, με αυτή του την εκδήλωση, παρουσιάζει στην πόλη έξι λιγότερο γνωστούς αλλά αξιόλογους ποιητές με την ελπίδα ότι δίνει αφορμή για έναν ευρύτερο και υπεύθυνο κατατοπισμό σχετικά με την πραγματική ποιητική πολυφωνία της πόλης μας –ώστε να υπάρξει κάποτε μια αντικειμενική εκτίμηση των ποιητικών πραγμάτων της.
Θυμίζουμε ότι κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια μια συναγωγή του ποιητικού υλικού της Πάτρας από το Συμπόσιο Ποίησης και τις εκδόσεις «Περί Τεχνών», με τον τίτλο «Αχαϊκή Ποίηση»

Π α ρ α σ κ ε υ ή 14 Μ α ρ τ ί ο υ 2008 – 20:30
Δικηγορικός σύλλογος Πάτρας, Φιλοποίμενος 24 3ος όροφος

***

Γιάννης Βούλτος
παρουσιάζει ο Παναγιώτης Χαλούλος, φιλόλογος-συγγραφέας

Ελίζα Δεμαρτίνου
παρουσιάζει ο Σωκράτης Σκαρτσής, ποιητής, ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Μίμης Κωστήρης
παρουσιάζει ο Αλέξης Μπεθυμούτης, ποιητής

Νόρα Ράλλη
παρουσιάζει ο Δημήτρης Κατσαγάνης, ποιητής

Νίκος Σκούτας
παρουσιάζει ο Γιώργος Καραχάλιος, ποιητής, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Γιάννης Τόλιας
παρουσιάζει ο Ξενοφών Βερύκιος, ποιητής, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών


Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ

March 7, 2008

Μια πεταλούδα με κορόιδευε απ’το πρωί
Μ’έπαιρν’από πίσω συνεχώς και δεν σταμάταγε
«Τί συμβαίνει φίλη αγαπητή;» της ζήτησα
Κάποια στιγμή τον λόγο εκνευρισμένος
«Τί τρέχει και γελάς ;» κι εκείνη μου απάντησε
«Ηρέμησε, είμαι μονάχα η ψυχή σου
Αν στριφογυρίσω γύρω απ’τον κορμό μου
Θα σχηματίσω ένα ωραίο Μήλο !»
«Τί θες να πεις ; Δεν το κατάλαβα», της είπα
Ώσπου είδα τα λόγια της σε πράξη
Η πεταλούδα η δισδιάστατη
Πήρε να στριφογυρίζει με ταχύτητα απίστευτη
Φανερώνοντας ένα τρισδιάστατο και στροβιλώδες
Μήλο’ «να το malum !», φώναζε ταυτόχρονα
Μες από τη δίνη της, «Να ! Το βλέπεις τώρα δα ;»
Το έβλεπα·
«Τί θες να πεις ;» τη ρώτησα μ’ανησυχία
«Πως η ψυχή του ανθρώπου είναι βουτηγμένη
Στο κακό εκ γενετής ;»
«Όχι ακριβώς» , μου απάντησε
Και σταμάτησε τον στρόβιλό της· ήτανε πάλι
Η δισδιάστατη χαρούμενη πεταλούδα
Πετώντας λεύτερα εδώ κι εκεί σ’ένα χορό ανίκητο
Ο χώρος χόρευε μαζί της· ο χρόνος κείτονταν
Χαλάσματα σπασμένες σπείρες στο Δάπεδο των Οφθαλμών
Κτερίσματα ανευρεθέντα από μιαν άλλη πλέον όραση
Των πέντε αισθήσεων υμνούσανε χορωδιακά νίκη και ήττα
Α, πιο τρανή ομορφιά του Θεϊκού δεν ξαναείδα !
«Ο Παιάνας της Μεταμόρφωσης ! Ακούς ; Ακούς ;»
Φώναζε από μακρυά η πεταλούδα καθώς την έβλεπα
Ωσάν πέλεκυ διπλό να ανατέλλει στον ορίζοντα ηλιακά’
Ένα σύννεφο μου έκλεισε μ’αθώα πονηριά
Το κυκλώπειο μάτι του

1993

Πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Ελί-τροχος”.